Brief, pomysł, proces: Creative Partners i Upscale Day

4 listopada spędziłem w Maladze z ekipą Magnific. Rano byłem w ich biurze na spotkaniu, na które zaprosili tylko wybraną grupę Creative Partners.

Na Community Morning zespół Magnific opowiadał o nowościach i rozwiązaniach, które planuje. Szczegółów jeszcze nie mogę zdradzić. Pytali też, czego jeszcze potrzebujemy i co mogą zrobić dla nas jako społeczności.

Po spotkaniu był jeszcze brunch i networking z innymi twórcami. Spotkałem też dwie osoby, z którymi w zeszłym roku braliśmy udział w Prompt Battle: Kike Rodriguez Lopez i Fabiana Aguilar. U Kike uwielbiam jego animacje i całą narrację zbudowaną wokół jego pacynki.

Wieczorem w audytorium Museo Picasso odbył się Upscale Day. Temat: marki chcą dziś serii, powracających postaci i światów, do których widzowie wracają. Program miał trzy części: keynote Magnific, case reklamy zrobionej bez planu zdjęciowego i panel o opowiadaniu historii. Poniżej moje notatki z każdej z nich.

Relację z całego dnia złożyłem w rolkę w Magnific Move, którym sterowałem z Claude.

Linki do Magnific w tym artykule są partnerskie. Gdy skorzystasz przez nie z płatnej oferty, otrzymuję wynagrodzenie. Cena dla Ciebie pozostaje taka sama, a prowizja pomaga mi rozwijać bazę wiedzy.

Proces to nowy krok w pracy kreatywnej

Keynote otworzył Joaquín Cuenca. Mówił o tempie: co dwa, trzy miesiące modele potrafią coś, czego wcześniej nie dało się zrobić. Przykład z wideo: kiedyś model dostawał pierwszą i ostatnią klatkę, więc gdy postać się odwracała, musiał zgadywać, jak wygląda z tyłu. Dziś dostaje referencje, na przykład arkusz postaci, i korzysta z nich w całym ujęciu. Wniosek ze sceny: wszyscy zaczynamy od nowa, niezależnie od tego, co mamy wpisane w stanowisku.

Nicklas Hansen prowadzi w Magnific zespół kreatywny, który pracuje tylko z AI. Pokazał, że między pomysłem a realizacją pojawił się nowy krok: proces. Klient prosi o zdjęcie, film albo kampanię, a zespół buduje mu narzędzie, przepływ pracy albo całą produkcję. Przykłady z jego prezentacji:

• Dla marki odzieży sportowej zespół zbudował ścieżkę od płaskiego wzoru koszulki przez materiał i rozmiar do zdjęcia na modelu.
• Klient chciał ten sam film z inną postacią, więc dostał przepływ, który podmienia postać i działa w kolejnych krajach.
• Koncept kampanii dla marki piwa zespół złożył w całości w jednym oknie czatu.

Hansen podsumował to hasłem „relatable beats wow”: ludzie zapamiętują materiał, w którym się rozpoznają, a efekt specjalny robi wrażenie na chwilę.

Reklama, której zdjęć nie było

Yago de la Sotilla z Glassy Films opowiedział o kampanii dla ubezpieczyciela AEGON w Hiszpanii. Od briefu do emisji w telewizji mieli miesiąc. W filmie występuje 27 postaci w 22 strojach i 12 lokacjach, a wszystko powstało w AI. Glassy na co dzień robi produkcje hybrydowe: kręci to, co w kampanii jedyne i chronione, czyli produkt albo aktora, a resztę generuje. Tu radzili nagrać aktorów, ale klient chciał pierwszej w Hiszpanii kampanii ubezpieczeniowej w całości z AI.

Pracowali jak na planie: storyboard, casting, lokacje i kostiumy, spotkanie przedprodukcyjne, po którym nic już się nie zmienia, potem dni generowania, montaż, dźwięk i korekcja barwna. Reżyserka i operator pracowali zdalnie, każdy z innego miasta. Lekcje, które zapisałem:

• AI nie zna twojej historii. Im dokładniej opowiesz scenę, tak jak opowiadasz bajkę dziecku przed snem, tym lepszy wynik.
• Każdy prompt robili dwa razy: dokładny według reżyserki i luźniejszy. Luźna wersja często dawała ujęcia, które weszły do filmu.
• Zamiast „trochę większe” piszą „o 10% większe”, zamiast „szybciej” piszą „dwa razy szybciej”.
• Postaci prowadzą tak, jak reżyser prowadzi aktora: opisują, co postać ma czuć.
• Kadry zatwierdzali w zespole. Klient oglądał od razu wideo, bo z pojedynczej klatki trudno sobie wyobrazić ruch.
• Dźwięk, muzyka i głosy to według niektórych 60% efektu, więc montaż i udźwiękowienie traktowali jak osobne rzemiosło.
• Zdjęcia na autobusy i nośniki zewnętrzne wymagały dużo retuszu twarzy, skóry i włosów.
• Kampania ma oznaczenie AI, zgodnie z przepisami UE.

We produced it like a shoot. The only thing missing was the camera. Slajd Glassy Films, Upscale Day Málaga

Historia ważniejsza od narzędzia

Panel „Storytelling in Film with AI” poprowadził Linus Ekenstam. Na scenie byli Ángela Sarria, która w Magnific odpowiada za Originals i społeczność, Kavan the Kid z Phantom X oraz Javier de la Chica i Guillermo Miranda z Contanimation. Wszyscy wracali do jednego: narzędzia ma dziś każdy, więc różnicę robi historia i człowiek, który ją opowiada.

• Kavan the Kid cyklicznie, co miesiąc, w pierwszy wtorek, wypuszcza na YouTube kolejny odcinek serialu „Chronicles of Bone”, każdy po 25-30 minut. Tu nie ma zmiłuj: konferencje, wyjazdy i tak dalej, a projekt trzeba dowieźć. Opowiadał, że w ostatnim tygodniu przed Malagą spał po trzy godziny na dobę, choć sam radzi spać co najmniej sześć. Skądś to znam: wstajesz rano, siadasz i pracujesz, i tak do zwycięstwa. Jak w tym memie, czasem okazuje się, że sen jest dla słabych, a niby AI miało przyspieszać pracę, żebyśmy mniej pracowali.
• Przy kilkudziesięciu postaciach Kavan musi mieć rozpisaną całą historię, inaczej wątki się gubią. Sceny, które nie mieszczą się w odcinku, przenosi do kolejnych.
• Contanimation mówili, że praca z AI to dziś bardziej wybieranie niż tworzenie. Wyrzucają piękne ujęcia, jeśli nie służą historii.
• Swoje postaci projektują z celową brzydotą, na przykład z kolcami na twarzy. To utrudnia spójność między ujęciami, ale daje charakter.
• Opowiadają hiszpańskie historie i widzą, że lokalne trafia do widzów na całym świecie.
• Z Javierem i Guillermo przegadaliśmy w Maladze długi czas. To cudowni goście z gigantycznym doświadczeniem w tradycyjnej animacji. Rozmawialiśmy o hejcie, który rozlewa się, gdy tylko ktoś wyczuje AI.
• Ángela Sarria opisała Magnific Originals: firma daje twórcom narzędzia, finansowanie i dystrybucję, a kontrola twórcza zostaje przy autorach.

Co z tego biorę

AI drastycznie obniżyło koszt wygenerowania stu ujęć. Prawdziwa wartość przeniosła się w umiejętność odrzucenia dziewięćdziesięciu dziewięciu z nich. Na Upscale Day mówili o tym wszyscy: Glassy wygenerowało około 80 klipów, których nie użyło, Contanimation wyrzuca udane ujęcia, a Kavan przesuwa całe sceny do kolejnych odcinków. Wszyscy pracują jak ekipa filmowa, z historią, planem i decyzjami, których potem nie zmieniają.

Jak zawsze po wydarzeniach Magnific wróciłem zainspirowany. Dziękuję Myriam Valle i Ángeli Sarria za zaproszenie. Więcej o wydarzeniu znajdziesz na stronie Upscale Day Málaga.

Zdjęcia: Magnific (okładka, spotkanie Creative Partners i brunch), Krystian Wydro (Upscale Day w Museo Picasso).